#1 Marcel cz.1 ;)

A więc tak pierwszą część imagina napisałam już wcześnie zanim założyłam bloga (trochę się rozpisałam) zapraszam do czytania !! I mam nadzieje że się spodoba . Była bym również wdzięczna gdyby pojawiły się jakieś komentarze ;)

---------------------------------------------------------------

Szkoła to miejsce poznawania tajemnic , wiedzy ,nowych przyjaźni ale także wielkiej miłości której nigdy się nie spodziewasz tak też było i ze mną.

 ********

Jak co dzień wstałam rano i skierowałam się w stronę szafy wybierając odpowiednie ubrania na dzień dzisiejszy. Po wybraniu ubrani udałam się łazienki gdzie odbyłam poranną toaletę . W sumie to nic ciekawego dzień jak co dzień , cały czas to samo wstać ubrać się zjeść i do szkoły. Ugh…. Jak ja nie chce tak iść . Wyszłam z łazienki i leniwym krokiem ruszyłam w stronę  kuchni gdzie zjadłam szybkie śniadanie po czym wybiegłam z domu i skierowałam się w  kierunku szkoły.

********

Wbiegłam zadyszana do szkoły. Nie musiałam się długo się rozglądać bo zza rogu wyłoniła się twarz mojej przyjaciółki [I.T.N.P] . Od razu do niej podbiegłam po czym obydwie skierowałyśmy się w stronę klasy od biologii. Dzisiaj nasz „kochany” pan nauczyciel ma nas przydzielać w pary do projektu więc modliłyśmy się podczas trwania lekcji o to żebyśmy były razem . Gdzieś tak w połowie lekcji zaczął wyczytywać nazwiska ….

- Panna [T.N] będzie z Marcelem a [N.T.N.P] z Paulem – tym samym zakańczając przydzielanie . Popatrzyłyśmy na niego błagalnym wzrokiem a on się tylko zaśmiał . W tym momencie zabrzmiał dzwonek NO PIĘKNIE MUSZE SIĘ UMÓWIĆ Z NAJWIĘKRZYM KUJONE W SZKOLE!!!  - krzyczałam w myślach. Za  grosz nie ma na tym świecie sprawiedliwości kiedy wrzucałam ostatnią książkę zauważyłam że Marcel kierował się w stronę wyjścia z klasy.

-Marcel !!!  - zawołałam a on gwałtownie odwrócił się do mnie . No tak przecież nikt się do niego „normalnie” nie odzywał już od dawna więc sama mu się nie dziwiłam.

- Jeżeli masz zamia…. – Zaczął ale ja nie miałam ochoty wysłuchiwać tego co ma mi do powiedzenia chciałam się jak najszybciej z nim umówić z skończyć ten walony projekt a później znowu zapomnieć że ktoś taki jak on w ogóle istnieje . W końcu chłopak miał duże okulary, wełniany sweter , ulizane włosy i długie spodnie a to z pewnością nie był mój ideał . Zamiast tracić czas na niego mogła bym zająć się czym pożyteczniejszym ..

- To kiedy piszemy ten projekt ? – zapytałam ze sztucznym uśmiechem . On tylko spojrzał na mnie podejrzliwie i rzekł

- Myślałam że albo przyszłaś mi dokuczać jak to masz w zwyczaju albo najzwyczajniej w świecie powiedzieć że chcesz się zamienić – wypowiedział to mając oczy wielkości pięcio złotówek . W tamtej chwili tak mi się z niego śmiać chciałam ale już odpuściłam

- Masz być u mnie dziś o 18 – powiedziałam nie znoszącym sprzeciwu głosem . Po czym podałam mu kartkę z moim adresem

- Em…. Przepraszam [T.I] ale ja dziś nie ..nie mogę – powiedział zmieszany i puścił głowę oblewając  się rumieńcem

- Ale mnie to nie interesuje albo przyjdziesz do mnie dzisiaj albo powiem naszemu kochanemu nauczycielowi że masz w dupie nasz projekt i po prostu nie przyszedłeś to już tylko i wyłącznie twoja decyzja – powiedziałam po czym wyminęłam go i skierowałam się w stronę [I.T.N.P] .

- Hahah nie myślałam że padnie na ciebie , biedy Marcel … co zamierzasz zrobić? – zapytałam szczerząc się jak głupia do sera .

- To co zwykle a spotykając się z  nim będę miała więcej okazji żeby mu trochę podokuczać – obydwie wybuchłyśmy śmiechem . Odwróciłam się za siebie i zobaczyłam Marcela stojącego w drzwiach klasy ze łzami w oczach. O matko po płacze się …. Ja pierdziele zero godności .

- To co idziemy? – spytała mnie moja towarzyszka ja pokiwałam tylko twierdząco głową po czym ruszyłyśmy w stronę stołówki a potem na resztę lekcji ..

********

Tak myślałam. Nie chce po dobroć no trudno ja na niego czekać nie będę. Po raz kolejny spojrzałam na zegarek 18.54 czyli postanowił to olać no trudno. Zeszłam na dół i usiadłam na kanapie obok rodziców . Razem oglądaliśmy w ciszy telewizor dopóki nie przerwał nam  dzwonek do drzwi.

- Skarbie otworzysz? – spytał się mnie tata ja się tylko uśmiechnęłam do niego i ruszyłam w kierunku drzwi . Mój uśmiech  zszedł mi z twarzy tak szybko jak się pojawił  kiedy dostrzegłam w nich Marcela

-Wchodź – powiedziałam oschle . On uczynił tylko to o co go prosiłam i wszedł do środka zdjął buty i poszedł za mną na górę.

-Spóźniłeś się

- Wiem j..ja przepraszam – jąkał się co słowo i cały spłoną rumieńcem muszę przyznać że on jest dziwny .

-Dobra przestań gadać i siadaj – powiedziałam i wskazałam na moje  łóżko . Usiadł tak jak kazałam – Zabieramy się za ten projekt chce mieć to już za sobą . – rzekłam i usiadłam obok niego

- No to o czym piszemy ? –zapytał patrząc na mnie tymi swoimi pię…….co ja gadam te jego gały wcale nie są piękne ugh….[T.I] weź się w garść !!

- Niech będzie o człowieku to chyba naj prostsze w tym wszystkim. – powiedziałam po czym oboje zabraliśmy się do pracy

******

- Warto było by jesz…..-nie było dane mi dokończyć bo Marcel wpił się zachłannie w moje usta momentalnie się od niego odsunęłam –Wyjdź !! – on tylko spojrzał się na mnie załzawionymi oczyma i wybiegł z mojego domu.

******

Po tamtym incydencie nie widziałam Marcela oni razu i szczerze jestem z tego powodu zadowolona nie chce tego dupka widzieć . Co on sobie kurwa myśli!! Że ja dam się od tak całować !! no chyba go popierdoliło !!

- Oooo kogo my tu mamy – powiedziała w pewnym momencie [I.T.N.P] – Marcel jak my się za tobą stęskniliśmy !!

- Proszę –jękną i chciał uciec ale Marko zastąpił mu drogę

-A ty gdzie się wybierasz Marcelku nasz kochany – powiedział i przytrzymał go żeby nie uciekł. Wiedziałam jak to się skończy pobiją go i zostawią tak jak zawsze , tyle że różnica jest jedna pierwszy raz będę to widział na żywo zawsze tylko o tym słyszałam . Z moich jakże interesujących rozmyślań wyrwał mnie krzyk chłopaka który po raz kolejny został uderzony przez Jamesa . Nie mogłam na to potrzeć . Stanęłam pomiędzy Marcelem którego w dalszym ciągu Marko trzymał uniemożliwiając mu ucieczkę a Jamesem który szykował się do kolejnego uderzenia bezbronnego chłopaka

-Przestań!! – wydarłam się na niego – A ty go puść – zwróciłam się do kolejnego . Marcel w tym momencie miał połamane okulary i całą twarz w krwi . Kiedy tylko Marko go puścił upadł i zwijał się z bólu!. Nie ja go tak nie mogę zostawiać !

-[T.I] chodź – powiedziałam [I.T.N.P]

- Nie , ja go tu tak nie zostawię – powiedziałam po czym ukucnęłam przed ledwo przytomnym chłopakiem –Wstałam i podałam mu rękę – Chodź – spojrzał się na mnie jakby nie dowierzał że to się naprawdę dzieje – No chodź ja nie gryzę – rzekłam po czym się zaśmiałam , on chwycił moją dłoń i podciągną się lekko . Widziałam jaką trudność mu to sprawiało . Przysięgam że nigdy więcej go nie uderzą !! jak można doprowadzić kogoś do takiego stanu !! Chłopak zachwiał się trochę kiedy wstawał ale po chwili z powrotem złapał równowagę a ja lekko pociągnęłam go w kierunku wyjścia

- Gdzie idziemy – zapytał po dłuższej chwili marszu

-Do mnie – odpowiedziałam

-Ja tam nie idę – powiedział i stanął

- Chcesz wrócić tak do domu?-zapytałam pokazują na niego – jesteś cały w krwi !!

- Moi rodzice przywykli już do tego – powiedział i spuścił głowę

- To mogę się od tego odzwyczaić bo dziś ostatni raz ktoś cię uderzył – uśmiechnęłam się do niego szeroko i ruszyłam dalej ciągnąc go za sobą

******

Obmyłam mu twarz z czerwonej cieczy i zaprowadziłam do pokoju po czym kazałam usiąść mu na łóżku sam zaś szukałam moich starych kujonków .

- Masz – powiedziałam kiedy znalazłam je w jednej z szafek

- Dziękuje – powiedział uśmiechając się przy czym ukazały się dołeczki w jego policzkach . Nigdy wcześniej ich nie zauważyłam . Może dlatego że on  wcale się nie uśmiechał.

- Nie ma za co – powiedziałam uśmiechając się równie szeroko co on –Marcele my chyba musimy pogadać – widziałam po nim wyraźnie że kiedy to usłyszał zdenerwował się i to bardzo

-Jeżeli chodzi o to co było ostatnio to zapomnij .-powiedział po czym spłoną rumieńcem i spuścił głowę na co ja się zaśmiałam

-Nie przesadzaj aż tak źle nie całujesz – powiedziałam a on spojrzał na mnie zaszokowany – to co ja ci pomogę a ty zrobisz coś dla mnie ok?

- Co tylko będziesz chciała – uśmiechnął się znowu ukazując przy tym swoje cudowne dołeczki

- Powiedz mi dlaczego wtedy się spóźniłeś to nie w twoim stylu . Nie powiem wkurzyłam się na ciebie ale…

- Mam drobne problemy w rodzinie i tyle … wiesz co ja chyba będę już szedł – powiedział a jego oczy się zaszkliły

-No chyba sobie żartujesz teraz cię nie  wypuszczę dopóki nie powiesz mi co się stało – powiedziałam po czym usiadłam po turecku na łóżku opierając się o poduszki leżące za mną

-Moi rodzice od dawna się kłócą .Tata bez przerwy wraca do domu pijana a Mama? Mama bez przerwy się na niego drze i straszy rozwodem .Zawsze swoją złość wyładowuje na mnie .Nie chce tak żyć ja chce normalną rodzinę. Nie dość że mam piekło w domu to w szkole też –dokończył a po jego poliku płynęła kolejna łza.

- Ej ! nie przejmuj się tym razem damy sobie jakoś radę !

-My?

-A myślałeś że zostawię cię samego

- Wiesz co ? co już naprawdę muszę już iść – powiedział a ja zauważyłam w jego pięknych zielonych oczach smutek

- No to zobaczymy się jutro tylko teraz ja przyjdę do ciebie – powiedziałam i wygięłam usta w szerokim uśmiechu .

----------------------------------------------------

Mam nadzieje że się podobało :) Następną część dodam zapewne już niedługo a jak narazie żegnam się z wami :) 

~~K